miércoles, 17 de marzo de 2010

La verdad parte 2 (fan fic)


La verdad
Personajes: Chinen, Yamada y Yuma
Capitulo 2

Chinen: Vamos para mi casa ya?
Yamada: Si, creo que no me dejo nada.
Chinen: Últimamente intentaste hablar con Yuma?
Yamada: Ah? Lo siento estaba pensando no escuche…
Chinen: Te preguntaba si intentaste hablar con Yuma.
Yamada: Si lo intente… -dijo triste- Pero no me respondió, supongo que no me oyó y por eso no me contesto.
Chinen: No lo llamaste fuerte una segunda vez?-preguntaba curioso el chico-
Yamada: si lo hice pero estaba hablando con los demás podría ser que no chillase lo suficiente.-dijo riendo-
Chinen: Tus gritos se oyen asta en París… No sé cómo no te oyó…
Yamada: Chinen! –dijo alertando a su amigo- Ahora veras!!- persiguió a su amigo un rato hasta que lo alcanzo lo agarro para que no se pudiese defender y lo despeino totalmente-
Chinen: wa… me despeinaste!!
Yamada: (pobrecito como lo deje)-ríe descontroladamente-
Chinen: No hace gracia… -dijo medio riendo-(bueno algo de gracia si hace)
Yamada: Mejor que te peine un poco. –lo peina como puede – Así un poco mejor!
Chinen: Mejor que antes seguro. –dijo aun riendo un poco-
Yamada: No me dijiste de qué tipo de juego se trataba.
Chinen: Es un juego de lucha. Ya llegamos!!-dijo abriendo la puerta- Hola ya llegue!! -Nadie contesta- Parece que no están… Bueno subimos a mi habitación a jugar?
Yamada: -Asiente con la cabeza-
Chinen: Ya beras como te ganare!!
Yamada: Ya veremos.-dijo riendo-
Chinen: -Abre la puerta de su habitación- Donde deje el juego??-mira hacia la mesa- Ahí esta!
Yamada:(¡Su habitación es enorme! Pero… esta algo desordenada) Chinen jugaste antes con ese juego?
Chinen: No. No jugué para darte ventaja!-dijo riendo-
Yamada: Eso no es ventaja, es salir del mismo punto de partida.-dijo riendo un poco-
Chinen: Venga juguemos!-dijo mientras encendía la consola y se sentaba en el suelo-
Yamada: -Se sienta al lado de su amigo-
Chinen: ¿Que personaje quieres?
Yamada: No se creo que cogeré ese ninja.
Chinen: Ok! Yo cogeré ese luchador de sumo.-dijo riendo-
Yamada: Ah!! Mi ninja es enano al lado de tu luchador de sumo!
Chinen: Venga empieza el combate!
Yamada: Ah!! No dure ni cinco segundos…
Chinen: Te aplaste! -dijo riendo-
Yamada: Mejor cambio de personaje uno al que tu luchador de sumo no aplaste.-dijo riendo también-
Chinen: Ahora solo quedan dos chicas.-dijo riendo- Solo hay cuatro personajes desbloqueados.
Yamada: Solo hay una brujita y una cocinera.-dijo triste-¿Qué tiene que ver una cocinera en un juego de lucha?-dijo extrañado-
Chinen: La verdad no lo sé.-dijo riendo- Puede que use cuchillos pero no lo sé…
Yamada: Entonces mejor cojo la brujita aun que seguramente será una pulga al lado de tu luchador de sumo.-dijo decepcionado-
Chinen: Bueno si es una pulga puede que ni la vea.-dijo riendo- Empieza el combate! Aplastare esa cosita con escoba!
Yamada: Ya veremos!
Chinen: Ah!! Que hiciste? La próxima vez te aplastare!
Yamada: No está mal esa brujita.-dijo riendo-
Chinen: Porque cada vez que intento aplastar a ese vicho me hago daño a mi mismo! Me saca puntos de vida!!
Yamada:-se ríe- ¿Qué hora es?
Chinen: Son las sete ya. Ah!! Llevamos más de una hora con esta partida!!
Yamada: Ya tengo que irme…
Chinen: Ok! Te acompaño hasta la puerta.
-Los dos bajan hasta el piso de abajo-Yamada: Bueno hasta mañana! Chinen: Hasta mañana!

La verdad
Personajes: Chinen, Yamada y Yuma
Capitulo 1

Chinen: ¡Que bien por fin terminamos! Ahora podremos ir a mi casa a jugar con el videojuego que te dije Yama-chan!!-dijo realmente entusiasmado-
Yamada: Si eso estará bien después de tanto trabajo. –dijo poco animado-
Chinen: ¿Qué te ocurre no pareces estar contento?-dijo preocupado por su amigo-¿Qué no quieres jugar con migo?
Yamada: No es nada… Solo estaba pensando.-dijo mirando al suelo fijamente-
Chinen: ¿En qué pensabas?-dijo con curiosidad por saber que tenía a su amigo de aquella manera-¿Qué estabas pensando en las veces que te voy a ganar?-dijo de broma para ver si su amigo reía un poco-
Yamada: Pensaba que estaría bien pasar algo de tiempo junto a Yuma no crees? Últimamente no le hacemos mucho caso ¿No?
Chinen: Si bueno estaría bien pasar algo más de tiempo con el pero él tampoco… -dijo sin terminar la frase-
Yamada: Él tampoco ¿Qué?-dijo preguntándose qué quería decir su amigo con aquella frase sin terminar-
Chinen: Él no está tampoco con nosotros!!!-dijo enfadado porque su amigo no se dio cuenta de ello-
Yamada: Pero alguien debe dar el primer paso ¿No? Podría ser que él quisiese estar con nosotros pero al ver que siempre estamos ablando no quiere molestar ¿No crees?
Chinen: Pero él solo está con los demás… -dijo en voz baja mientras pensaba-
Yamada: Eh… Dijiste algo?
Chinen: No dije nada … (Yuma no quiere saber nada de nosotros … ayer quise hablar con él y no me izo caso alguno …) Bueno será mejor que nos levantemos de las sillas i vallamos a mi casa a jugar un rato.
Yamada: Vale pero antes debo hacer una cosa. Me esperas en la salida?
Chinen: Por supuesto!!- dijo contento-
Yamada:-se levanta y se va en busca de Yuma- Yuma!! – Dijo chillando y saludando al chico-
Yuma:-él no le hace caso-
Yamada: (No me abra oído) Yumaaaa!!!!!!!!
Yuma: (Que querrá este? Me está molestando!)-sigue sin contestarle-
Yamada: (Mejor me rindo por oí… Ya lo intentare de nuevo mañana que Chinen se va a hartar de esperarme…)
Chinen: ¿Qué hiciste? Tardaste bastante…
Yamada: A si lo siento tarde un poco en recoger mis cosas.-dijo riendo-
domingo, 9 de agosto de 2009

Sakura a Berlin Part.1






-Aeroport de Berlin-






Sakura:-A~! (^_^) Que bé ~!! Ja em arribat per fi !!

Shaoran:-No t'amucionis tan Sakura ... (--' )

Kero:-nya~!(li cau la baba) quinas ganes de tastar tot el que trobi !!! (li cau ancara més la baba)

Sakura:-Kero...(--' ) vigila que ancara et manjarás algun maò i tot(--' )

Kero:-Però que dius !!!!!(sa anfadat molt)

Sakura:-El que sens !! ( es gira)

Shaoran:-Au va vinga que acabem d'ariba no us baralleu !! (--' ) -sempre estan igual... -

Kero:-Tu calla marec !!! que no tens ni idea de res !! ( molt molt més enfadat)

Shaoran:-Però que et penses !!

Sakura:-Au va pareu que ens esta miran tothom ... (>///<)

"?":-Em ... perdona ... aquets dos no s'astan apun de mata ?

Sakura:-Esperu que no!! Jo que he bingut amb ells per beure berlin des de Japo no pensu pas perdrem res per culpa seba !!(ho diu molt en serio)

"?":- Jaja !! (^^) Jo tambè he bingut a bisita berlin !!(^^)Però des d'Espanya !! (^^) jeje!! Hola amb dic Lourdes !!(^^)

Sakura:-Ancantada Lourdes !!(^^) Jo am dic Sakura!!(^^)

Tomoyo:- Sakura!!(^^) He purtat uns quans vestits per gravar-te en diferentes ocassions !!(^_^)

Sakura:--Socors- (--' ) Ai!! M'anoblidava Tomoyo ella es la Lourdes !! Lourdes la Tomoyo !!(^_^)

Lourdes:-Ancantada de coneixet !!(^^)

Tomoyo:-Igualment Lourdes!!(^^)

"?":-Em... perdoneu ...

Lourdes:-(esta cridant molt moltissim per dintre)

"?":-Vosaltres hem sabrieu dir a on esta l'hotel Berlin?

Sakura:-Si esclar!! (^^) Nosaltres i anem !! (^^) Si bols ti podem acompanya !!(^^)

Lourdes:-Jaja!!(^^) Em sembla que tots anem al mateix hotel!!(^^)

Tomoyo:-Que bé !!(^^)Així podem anar tots juns fins a l'hotel!!(^^)

"?":-Jaja!!(^^)Moltes gracies!!(^^) Hem dic Bou!!(^^)

Lourdes:- Encantada de coneixet Bou jo hem dic Lourdes(^^)

Sakura:- Jo hem dic Sakura!!(^^)

Tomoyo:-I jo hem dic Tomoyo!!(^^)

Sakura:-Ara només tenim un problema...(--' )

Tomoyo:-Com ens ho farem per què parin de barallar-se...?

Lourdes:-...

Bou:-Aquells dos són amics vostres?(?_?)

Sakura:- Si...(--' )

Tomoyo:-El problema es que sembla que no puguin viure sense barallar-se!! (^^)

Lourdes:-Per cert a mi encara no me’ls heu presentat!!(^^)

Sakura:-Jaja es beritat !!(^^) Dons ara us als presntem als dos i anem a l'hotel a deixa las maletas!!(^^)

Kero:- Calla marec !!

Shaoran:-Calla tu ninot de paluix !!

Tomoyo:- Va Kero, Shaoran va binga que tenim que anar a l'hotel !! (^^)

Kero:- Jo no he comensat, a sigut aquet marec!!

Shaoran:- Però que dius !!

Tomoyo:- Va que us tenim que presenta a duas personas !!(^^)

Sakura:- Si va binga pareu de barallarbos!!(^^)

Sakura:- Lourdes, Bou veniu !!(^^)

Tomoyo:- Aquets dos son en Shaoran i en Kero!!(^^) Shaoran, Kero ells son la Lourdes i en Bou!!(^^)

Lourdes:- Ancantada de coneixeus!!(^^)

Kero i Shaoran:-Igualment!!(^^)

(mirada asasina entraels dos)

Bou:- Ancantat de coneixeus !!(^^)

Shaoran i Kero:- Igualment!!(^^)

(segona mirada asasina)

Shaoran:- una Pregunta Bou, ets un noi?

Sakura:-(--' )

Lourdes:-(--' )

Tomoyo:-(--' )

Kero:-(--' )

Bou:-(--' ) Si, soc un noi ...

Kero:- E... e... ets un noi!!(=O)

Lourdes:- Pobre ... No coneixeu An Cafe?

Shaoran i Kero:- No ...

Bou:- Lourdes tu ja sabias qui era?

Lourdes:-La beritat es que si, Magradava molt An Cafe i aixó que no soc de Japo!!(^^)

Bou:- Jaja!! (^^) Si que bem arribar lluny!!(^^)

Shaoran:- Eres cantant?(?.?)

Bou:- No, era Guitarrista ...

Sakura:- Ja es forsa tart ... serà millo que comensem a anar cap a l'hotel !!

Tomoyo:- Si, Segu que tots estem casats !!(^^) per sert Lourdes, quantas hores as tingut de viatje ?

Lourdes:- Dons no se amb sembla que unas 4 hores, però no ho se segu ... Bosaltres quantas Hores heu tingut de viatje?

Tomoyo:- Dons no ho se exactament ... però amb sembla que el bol era de unas 7 hores !! (^^)

Lourdes:- Baja... cuantes hores !!

Tomoyo:- Si ... és una mica cansat... però val la pena !!(^^)

Sakura:- Bueno ... sera millo que comensem a anar cap a l'hotel!!

Lourdes:- Si, ja son casi las 8:00!!

Bou:- Ja és tan tart!!?

Lourdes:- Si, hem estat molta estona aqui parlan ...

Sakura:- I ells dos barallansa ...

Tomoyo:- Jaja!! (^^) si que ens a pasat l'estona molt rapit!!

Shaoran:- Si, massa rapid ...





(misatge: en aqui en Kero es pot transfurma en huma !!! ja us al dibuixare i el panjare cuan pugui !! ^^ a un altre coseta el proxim capitol es fara ruga per penjar-lo ... ja que l'intentare comensa abui però la semana quebe ja no se si el podre continuar ... buenu esperu tenir la segona part per nadal ja penjada ... buenu esperu que us agradi i plis comenteu!!)

jueves, 6 de agosto de 2009

Sakura (promo)

jeje ara fare una histoia segurament amb catala sobra una de las mebas amigas !!
sera un misteri q tindra que resolde la Sakura !! esperu que amb quedi be!!
te la deicu Lourdes !!
martes, 14 de julio de 2009

Vida o tortura...?
















Mientras limpiaba la habitacion encontre aquellos diarios que escribia cuando era pequeña ... No me trajeron lo que se deria buenos recuerdos ... pero aquellos hechos para mi furon lecciones de que la vida es cruel i q los niños pequeños pueden ser tan crueles como una persona mayor ... la crueldad esta presete en todos los lugares... Acia tiempo q no les echaba un bistazo, cosa que antes acia bastante seguido para tener presente todo aquello que me torturo i me sigue torturando ... No se por que jamas pude defenderme de ellos ... Solamente eran niños ... pero yo tambien lo era yo ... lo unico podia acer era ebitarlos ... Aora sol tengo 13 años boi a acer segundo de secundaria... pero por mucho que aya canviado de clase i que no vaya al mismo instututo que ellos ocure lo mismo pero prefiero los de aora que a los de antes ... como minimo tengo amigas q me apoyan i me ayudan en lo que pueden ... no es facil la vida sin amigos ... es mas facil asumir las desgracias con algien a tu lado pero sobretodo es mas facil oprimir a una persona cuando no tiene nadie a su lado ...





En mis 13 años de vida e aprendido que puedes estar sol toda tu vida pero realmente eso solo es lo que tu mismo crees... en algun instante por pequeño q fuese algien a estado con tigo ...





Para mi no ai nada en el hueco de mi corazon el hueco que ellos icieron ... el hueco que solo aora a empezado a zicatrizar ... Es el hueco de la desgrazia de los momentos de dolor ...





Para mi todo empezo a los 3 años ya que no fui a ninguna guarderia ... en clase todos me ignoraban i en el patio me echaban de los grupos q se abian formado ... siempre estaba sentada dentro del gusano (eran unos cilindros enormes pintados de colores en forma de gusano)... siempre sola enos cuando benian a molestarme ... dicieno aquellas odiosas paabras ... i yo siempre me pregunte lo mismo ... por que un muñeco tiene que llebar mi nombre ... quien les dio derecho de usarlo para acer aquel muñeco bebe orendo i odioso q me torturo la infancia ... aun que al estar sola me ubierabuelto realmente madura ... no tube infancia alguna ... tres años sola en un patio enrme pero sin nadie...



En primaria canbiaron algunas cosas pero canviaron a peor ... los insultos augmetaron i canbiaron esta bez ya no era solo una clase sino que eran mas de una ... tan rara era en realida o simplemente era su dibersion ... abezes no sabia ni donde esconderme ... simpre la misma palabra i lis mismos insultos ... incluso llegaron a tirarme por las escaleras de la escuela o me daban patadas ... en claseno podia decir nada sin que me mirasen mal, me dijesen que callase, o lo que fuera ... no podia decir ni palabra ... tambien me cogianlas cosas i me las rompian sobretodo si eran cosas a las que les tenia aprecio ... pero por mucho que quisiera no podia acer nada ... solo en los dos ultimos años dos de mi clase fueron "mis amigas" aora solo abo con una i cuando puedo ... real mente el ultimo dia de la escuela fue demsiado largo ... les dio demasiado tiempo para torturarme... i en el instituto tampoco todo son rosas ... lo unico es q los chicos del insti no me insultan pero prefiero ber lo q dicen como a insultos ... por q se creen que pueden tener a quien quieran ... si solo son crios con pensamintos de grandeza ... ademas de lo vajitos que son ... tampoco ai ni uno que sea mono... ni normal ...

Pero pasando del tema abeces pesas que ai mucha gente parecida a ti, tienen problemas similares e incluso pueden llear a ser un punto realmente fuerte si aquel que te a exo daño lo a echo a otros esos "otros" pueden llegar a ser un punto de apoyo paconbatir a aquel que marjina a los demas pero es mi desastroso caso ... solo ai un solo "otro" i 23 marjinadores ... ese "otro" solo soi yo ... i como no uno no puede contra tantos ... si tal i como se presiente me rendi pronto ... solo pude debolber una de todas aquellas jugadas dolorosas que me guardo aun en mi corazon i alma ... ser devil abeces es malo pero ser "fuerte" es peor sobretodo si no lo eres realmente luego los pecados pesan pero por mala suerte a quiens les pesan son menos que pocos ... un devil solo al hacer algo de daño a otro sin querer le pesa i se disculpa ...

Jaja, basta de pnsamientos a veces mis pensamientos me hacen ber que soy muy muy tonta ... Para que precuparme por el pasado ... o pensar en estupidas soluciones que nadie usaria ... ¿pero solo soy una cria estupida que quiere canviar el mundo ? si que solo soy una cria pero jamas canviaria el mundo ... jaja seguro que nadie piensa lo que yo me questiono todo lo que me rodea aciendo que una cosa con un funcionamiento realmente simpre sea realmente dificil ... pero que seriamos sin las preguntas ...? Realmente alguien lo sabe ?

No se como puedo ser tan pesada ...

Ojala un solo pensamiento pudiera canviar a las personas ...pero seria demasiado facil ... todo lo que e dejado de decir ... nose ...por que ... a lo mejor me duele recordarlo ... o simplemente no quiero escribirlo por que no tengo ganas de escribir ^^ :p, jaja abeces soy muy baga jaja !!

Realmente mi tristeza se esta rompiendo junto a mi secreto ... a mi me parece que si ^^ y eso me hace felic (mierda no me acuerdo de como se escribe XD!!) mi secreto era que no bolbi a sonreir des de que tenia 6 años o como minimo no sonreia de verdad de bez en cuando tenia que hacerlo para que mi madre no se diera cuenta de nada y funciono ... no puedo estar demasiado alegre por ello ... y aora soy como un gato para mi familia ... espero poder rebertir-lo aun q me comporto igual con casi todos los que conozco ... pero gracias a mis nueas amigos puedo decir que e buelto a sonreir de berdad ^^!! La verdad es que no recordaba la sensacion de sonreir ... todo se lo debo a mi prima a la musica y sobretodo a mis amigos !!

Supongo que aqui se acaba la historia supongo que no abra continuacion si no es necesaria i realmente espero que no sea necesaria ... ^^ Y bueno este es el adios de la historia se q no es desiado bonita pero es mi vida mi absura vida XD !!^^

aora mismo tengo dos istoras por acer ... Alas aora esta en proceso pero tengo unos quantos colapsos ia q la trama es dificil ... Por eso aora boi a acer Vida o tortura...? por que me acia gracia acer algo asi ... es una Historia en la q le pondre todo mi corazon, alma i recuedos !! Simplemente queria acerla para desaogarme un poco i para no ronperme la cabeza con la historia de Alas ... i por otra question q no biene al caso aora mismo ... bueno espero q os guste pondre toda la tristeza q pueda en la istora XD... (Vaia q la historia en principio sera triste a no ser q a algen le agan gracia las desgracias de los demas ...) Solamente os recomiendo q lo leais aunq me parece q esta bez la historia no ba a ser precisamente corta ... pero expresara berdaderos sentimientos de tristeza i berdaderos hechos (La historia esta basada en hechos reales)...
domingo, 14 de junio de 2009

un dibujo que me qedo realmente bien!!


parece mentira pero lo e hecho yo a mano !!
me pase una semana entera aciendo este dibujo para un trabajo de credito de sintesis!!
esta echo a lapiz i lo e oscurecido por ordenador por que abia cosas q no se veian!!
 
Historias de Sombra. Template Design By: SkinCorner